امروز : سه شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۴
تاریخ : ۱۳۹۴/۰۶/۲۴ - ۱۶:۳۹ ذخیره فایل ارسال به دوستان

نگاهی به آداب و رسوم مراسم ازدواج مردمان شهرهای مختلف ایران+تصاویر

بصیر، اول ذی الحجه مصادف شده با سالروز پیوند حضرت علی  علیه السلام و حضرت فاطمه سلام الله علیها(۲ ه.ق) که این روز به نام روز ازدواج نامگذاری شده است.ازدواج یکی مقدس ترین سنت های می باشد که از دیرباز در آداب و رسوم مردم ایران جایگاه ویژه ای داشته است که بعضی از آنها هنوز […]

بصیر، اول ذی الحجه مصادف شده با سالروز پیوند حضرت علی  علیه السلام و حضرت فاطمه سلام الله علیها(۲ ه.ق) که این روز به نام روز ازدواج نامگذاری شده است.ازدواج یکی مقدس ترین سنت های می باشد که از دیرباز در آداب و رسوم مردم ایران جایگاه ویژه ای داشته است که بعضی از آنها هنوز هم پابرجاست و ادامه دارد.

به همین مناسبت گزارشی از آداب و رسوم مردمان شهرهای مخلف ایران آماده کردیم که در ادامه می خوانید:

به مناسبت اول ذیحجه روز ازدواج حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) بر ان شدیم تا با انعکاس برخی اداب و رسوم ازدواج در بین مردم شرق اصفهان، گوشه ای از سنت هایی که هر روز رو به فراموشی است را منعکس کنیم.

امروز متاسفانه برخی اداب و رسوم غلط جایگزین سنت هایی شده است، که زمانی در شناسنامه مردم به ثبت رسید ولی امروز باید این خاطرات را از بزرگان طوایف دریافت کرد.

*دستمال یزدی با شاخه نبات هدیه اول

مادر پسر رایزنی ها را با مادر دختر آغاز می کند و پس از آن به قول معروف حرف را از زیر زبان دختر می کشد که آیا علاقمند به ازدواج با پسر او هست. اگر جواب ها مثبت و یا ابراز تمایلی بود، مراسم خواستگاری رسمی با حضور والدین و هماهنگی قبلی در منزل دختر انجام و پس از گرفتن جواب قطعی یک دستمال یزدی با شاخه نبات و هدیه ای تقدیم می کنند و وعده شیرینی خوران می گذارند.

*پیل شیرینه تا باریزی هدیه دوم 

چیز برون- در مناسبت های مختلف از جمله اعیاد و شب چله در طول دوران عقد داماد و خانواده اش هدیه ای از قبیل پوشاک یا طلا یا چیز دیگر برای عروس می برند.
پیل شیرینه- نزدیک ایام عروسی که می شود جلسه ای برگزار و با حضور بزرگترهای دو خانواده مبلغی از طرف خانواده داماد به عروس تقدیم می شود که بیشتر صرف تهیه بقیه جهیزیه مورد نیاز می شود.
ساعت خوش کردن- برای تعیین زمان عروسی طرفین تبادل نظر نموده و زمان مناسبی از جمله اعیاد و میلاد حضرات معصومین علیهم السلام را برای برگزاری جشن عروسی تعیین می کنند.
جازی برون با شتر- یک روز یا دو روز قبل از عروسی طی مراسمی با حضور بزرگترها و جوان های فامیل دو طرف جهیزیه بار گیری و با چند خودرو همراه با ساز و دهل به منزل داماد برده می شود. این کار در گذشته نه چندان دور با شتر انجام می شد.
باریزی- جهیزیه که به مقصد رسید نوبت باریزی می شود که خانواده داماد مقادیری خوراکی شامل برنج، روغن، حبوبات، گوشت و….. برای مخارج جاری خانواده عروس به آنها تحویل می دهد که به آن باریزی می گویند.

0000

*سرحنای سنتی برای عشایر

عروس از حمام در کردن-  شب قبل از عروسی زنان دو خانواده جمع شده و طی مراسمی که به عروس از حمام در کردن مشهور است با دست زدن همراه با صدای ساز و دهل در یک مسیری می گردانند.
حنا بندون تا حنا واکن- پس از آن نوبت حنا بندون می رسد که سر و دست عروس را حنا می گذارند و فردا صبح عروس را به حمام برده و هدیه ای هم به او می دهند که این مراسم حنا واکن نام دارد.
داماد از حمام در کردن- ظهر روز عروسی در صورت فعال بودن حمام عمومی به صورت رسمی و در غیر این صورت به صورت نمادین داماد را طی مسیری با ساز و دهل همراهی می کنند.

داماد تخت زدن- بعد از آن داماد را به منزل پدری برده و در حالی که اطراف حیاط را برای میهمانان فرش کرده اند، در یک ایوان روی تختی که با لوازم عشایری آماده شده می نشانند.
سرحنای- بعد از نشستن داماد روی تخت و جمع شدن میهمان ها یک نفر برای اعلام کردن و شمردن پول کنار داماد می نشیند و یک نفر هم اول سراغ پدر و مادر عروس و داماد و سپس بزرگترهای فامیل و بعد سراغ بقیه می رود و یکی یکی پول ها را می آورد و شخص دیگر اعلام می کند که به آن سرحنای می گویند که به جای بندرتخت انجام می شود.

*ساز و دهل ویژگی شاخص عروسی عشایر

resized_204045_829

ساز و دهل- شاخصه اصلی عروسی عشایر ساز و دهل است که در بین عشایر به ساز و لوطی مشهور است و در برنامه های مختلف از جازی برون گرفته تا پایان عروسی محفل را گرم و شاد نگه می دارد.
ترکه بازی- یکی از آیین های رذایج در عروسی ترکه بازی است که طی آن در حالی که ساز و دهل نواخته می شود مردان به صورت دایره ای جمع می شوند و بازیکنان را که در وسط قرار دارند مشاهده تشویق می کنند. یکی چوب دستی تهیه شده از چوب ارژن یا انار و دیگری چوب بلندی برای حفاظ و دفع ضربه در دست دارد و در فضای بین جمعیت با حرکاتی می گردندو کسی که ترکه در دست دارد پای حریف را نشانه می رود که او نیز با جابجا کردن چوبی که در دست دارد سعی میکند ضربه را دفع کند.

عروس برون- پس از انجام مراسم و صرف شام و تمام شدن ترکه بازی تعدادی از بزرگان و میهمانان داماد به اتفاق داماد به منزل عروس رفته و طی مراسمی همراه با ساز و آواز او را به منزل داماد می آورند.
پا انداز- وقتی عروس به منزل داماد رسید، از ورود به منزل خودداری می کند و فامیل عروس درخواست پا انداز می کنند که داماد یا پدرش تعدادی گوسفند را به عنوان پا انداز به نام عروس می کند که به آن پا انداز می کنند.
مهمان کردن عروس و داماد- دو سه شب که از عروسی گذشت خانواده داماد و خانواده عروس و تعدادی از فامیل به نوبت عروس داماد را میهمان کرده و هدیه ای شامل گوسفند یا لوازم منزل یا…. به آنها می دهند.
چیز بردن داماد- وقتی عروس و داماد به منزل والدین عروس به میهمانی می روند ، موقع برگشت به شکلی که افراد عروس متوجه نشوند ، چیزی از منزل آنها بر می دارد و با خود می برد و بعد به آنها اعلام می کنند و در صورت نیاز بر می گردانند.

*مراقبت از حفظ اداب و رسوم

وظیفه مردم و مسئولان است تا با معرفی اداب و رسوم سنتی در قالب سبک زندگی اسلامی بتوان این مراسم ها را به شیوه مثبت و به دور از هر گونه حاشیه سوء به جامعه امروزی معرفی کنند؛ چه بسا گاهی رسمی با برخی نازیبایی ها را به اقشاری نسبت دهیم که صدها بدعت برگرفته از فرهنگ غربی به ان ورود یافته است. به لطف خدا در بین عشایر نصرآبادی رسوم و سبک زندگی ساده اسلامی جای خود را به درستی به ثبت رسانده است.

توجه ویژه ای که خوانساری ها به ازدواج دارند

یکی دیگر از استان های کشورمان که داری آداب و رسوم خاص خود را دارند شهرستان خوانسار است به نقل از چشمه سار، در مناطق و شهرستان های مختلف استان اصفهان آداب ویژه ای در مراسم ازدواج وجود دارد.

هر چند که طی سال ها به دلیل تغییر برخی هنجارها این آداب ویژه و دوست داشتنی مراسم ازدواج تغییر یافته است، اما در برخی از نقاط استان هم چنان این آداب حفظ شده است.
سنت حسنه ازدواج این روزها با برخی سخت گیری ها و تکلفات آمیخته شده است اما در زمانی نه چندان دور رسم های زیبایی که از هر پیرایش و تفاخری دور بود به این سنت حسنه رنگ و بوی زیبا و پسندیده تری می داد.
در شهرستان خوانسار از قدیم الایام ضمن توجه ویژه ای که مردم این شهرستان به کانون خانواده دارند، وجود برخی آداب و رسوم، زیبایی این سنت حسنه را مضاعف کرده است.
فراموشی و از بین رفتن برخی از این آداب و به جای آن تاکید بر برخی موارد غیرضروری و دست و پاگیر در مراسم عروسی موجب شده است آن قدر پروسه برگزاری مراسم عروسی هول انگیز و دغدغه ساز به نظر برسد که جوانان و خانواده ها را در برگزاری این مراسم زیبا دچار مشکلات و چالش کند.
در روزگار ساده زیستی یعنی روزگاری که پدربزرگ و مادر بزرگ های ما هنوز برخی از خاطرات ان را زیر لب زمزمه می کنند برگزاری مراسم عروسی آن هم در ۷ شبانه روز امری عادی و مرسوم بود، اما تکلف و سخت گیری های بی مورد اکنون موجب شده که خانواده عروس و داماد برای برگزاری یک شب مراسم عروسی دچار چالشی سخت و پرمشقت شوند.
هر چند که تغییر نگرش های اشتباه مرسوم شده در مورد مراسم عروسی امری مشکل به نظر می رسد اما شاید یادآوری برخی از آدابی که در قدیم در مراسم عروسی انجام می شد و اکنون به فراموشی سپرده شده بتواند زنده کننده بخشی از این آداب در جامعه باشد.
در روستای خم پیچ خوانسار مراسم پاتختی که به طور معمول روز بعد از مراسم ازدواج برگزار می شود به صورت جداگانه با عنوان پاتختی داماد نیز برگزار می شود، به این شیوه که بعد از ظهر روز عروسی سینی یا مجمعی از میوه و خوراکی توسط خانواده عروس برای داماد برده می شود و هم زمان خانواده داماد هدایای خود را به داماد می دهند تا کمکی به زوج جوان در ابتدای زندگی شان باشد.
هم چنین از آدابی که در مراسم عروسی در این روستا مرسوم است این است که در صورتی که داماد و عروس خویشاوند نباشند مراسم عروسی به صورت جداگانه در خانه های طرفین برگزار می شود و در انتهای شب داماد به همراه برخی از اقوام خود به منزل پدر عروس رفته و چادر توسط پدر عروس بر سر عروس می شود.
البته هزینه های پذیرایی در هر دو خانواده به عهده داماد است.
از دیگر آدابی که در این روستا مرسوم است تهیه سیاهه هدایا داده شده از طرف بزرگان مجلس پس از صرف شام از بین خانواده داماد است. همین سیاهه یا فهرست را روز پاتختی برای عروس و هدایای داده شده به وی نیز تهیه می کنند.
یکی دیگر ار آدابی که در روستای خم پیچ مرسوم است مراسم جانشین نام دارد، در این مراسم چند شب پیش از مراسم حنابندان خانواده و تعدادی از اقوام داماد دور هم جمع می شوند و مراسم پایکوبی و شادی برگزار می کنند.
در برخی از خانواده های خوانساری نیز مرسوم است که مراسمی به نام روزی دادن عروس برگزار می شود.
پیش از مراسم عروسی مقداری خوراکی توسط مادر عروس آماده می شود و در انتهای شب خانواده داماد به منزل پدر عروس می روند و روزی عروس را از مادر وی درخواست می کنند.
آداب و رسوم فراوانی از دیرباز در بین خانواده های خوانساری به ویژه در روستاهای این شهرستان در مراسم عروسی مرسوم بوده است که با گذر ایام برخی منسوخ و به فراموش سپرده شده است که مسلما بزرگان و سالخوردگان وقتی پای صحبت های آنها می نشینیم می توانند تعداد بیشماری از این اداب را نام برده و در مورد آن صحبت کنند.
استان خراسان جنوبی نیز رسم جالب توجه ای دارد، به نقل از نهبندان خبر،یکم ذی الحجه سالروز ازدواج حضرت امیرالمین علی(ع) و حضرت زهرا(س) است؛این روز مبارک بهانه ی بسیار مناسبی است که بسیاری از زوج های جوان مراسم ازدواج خود را در این روز برگزار کنند.

اما شاید نکته مهم تر آداب و رسوم نحوه ی برگزاری مراسم ازداوج باشد مراسمی که شیوه ی برگزاری آن در سراسر کشور مختلف است و در طول سالهای گذشته آیین های آن تغییر کرده است.

در شهرستان نهبندان هم از دیرباز برای برگزاری مراسم ازدواج زوج ها آیین ها و برنامه های مختلفی برگزار می شده است که متاسفانه طی چندین سال گذشته این مراسمات فراموش شده است؛ در این گزارش به گوشه هایی از آیین های مراسم ازدواج در شهرستان نهبندان اشاره می شود.

خواستگاری
در گذشته ی نهبندان اگر در یک طایف دختر و پسری در یک تاریخ به دنیا بیایند در صورت علاقه خانوادهایشان از همان لحظه تولد دختر ناف بریده پسر می شود و هنگامی که بزرگ شدند با هم ازدواج می کنند اما امروزه دیگر از این موضوع خبری نیست.

در موقع خواستگاری رفتن این موضوع بر عهده یک یا چند ریش سفید و بزرگتر است که به صورت محرمانه به خانه عروس می روند و از رضایت خانواده عروس با خبر می شوند و هنگامی که اطمینان پیدا کردند مراسم خواستگاری به صورت رسمی برگزار می شود.

نامزدی
مراسم خواستگاری و نامزدی معمولا شب ها برگزار می شود، در شب نامزدی از طرف خانواده پسر مقداری شیرینی، یک دست لباس و یک جفت کفش و مقداری لوازم خوراکی برای عروس می برند.

روی لباس عروس چند شاخه نبات می گذارند به امید اینکه زندگی شیرینی را شروع کنند؛خانواده پسر حلقه نامزدی می گیرند و در شب نامزدی آن را به دست عروس می کنند.پس از برگزاری مراسم نامزدی پسر حق دارد گاهی اوقات به خانه ی دختر برود و در برخی امورات به خانواده ی دختر کمک کند

مراسم عقد
چند روز مانده به عقد، زنان درجه یک از طرف خانواده داماد و عروس برای خرید راهی بازار می شوند، از طرف خانواده داماد پارچه و لباس برای عروس خریده می شود و از طرف خانواده عروس نیز برای داماد پیراهن و شلوار و کفش خریداری می شود علاوه بر آن برای اعضای خانواده عروس و داماد نیز هدایایی خریداری می شود.

معمولا میزان مهریه همان زمانی که فرد برای کدخدایی می رود تعیین می شود و برای شب برگزاری مراسم عقد میزان مهریه مشخص شده است.

برای مراسم عقد بزرگان فامیل دعوت می شود و مراسم باشکوهی در این خصوص برگزار می شود و مقدار مهریه که از قبل تعیین شده بود به ثبت می رسد.

سفره عقد پهن می شود که در آن قرآن، شمعدان، دو کله قند، ظرف عسل، شیرینی، اسپند و کندر چیده می شود.

هنگام خواندن صیغه عقد پارچه ی سفیدی بالای سر عروس و داماد گرفته شده و یکی از زنان نیز دو کله قند کوچک را به هم می ساید؛بعد از امضای موارد ثبت شده در عقدنامه توسط داماد روحانی به مجلس بانوان می رود و برای عروس صیغه ی عقد می خواند و بعد از گرفتن بله دفتر ازدواج را به عروس داده تا امضا نماید.بعد از این داماد به مجلس بانوان آمده و در کنار عروس می نشیند و آغاز مراسم زندگی خود را جشن می گیرند.

شام نوروز، صلاح بینو، حنا بندان، عروس برون، شاه گردی و پاگشایی از دیگر آیین هایی است که در مراسمات ازدواج در شهرستان نهبندان انجام می شود.

آیین فراموش نشده بالشت زنی در ازدواجهای قاین
یک رسم جالب در استان  خراسان جنوبی شهرستان قاین به نام آیین فراموش نشده بالشت زنی در ازدواجهای قاین وجود دارد که هنوز هم به همان شور و شوق برگذار می شود.

به نقل ازنسیم قاین،سنت ازدواج در میان ایرانیان محترم شمرده می‌شود و هر کدام از آداب و رسومی که برای با شکوه‌تر برگزار کردن آن اجرا می‌کنند فلسفه ای دارد که توجه به آن فرهنگ ازدواج ساده همراه با پایبندی به عقاید و مذهب را در میان جوانان گسترش می‌دهد.

تاریخچه برخی از رسوم در جشن عروسی، به پیش از تاریخ می‌رسد. این رسوم، در فرهنگ بسیاری از ملل جهان مشترک است. تبادل حلقه ازدواج، تبادل مهریه و شیربها، هدیه دادن گل، شام دادن در شب عروسی ، موسیقی، شعرخوانی، دعا و خواندن کتب مقدس مانند قرآن در فرهنگ ملل گوناگون به شکل‌های مختلف و با جزئیاتی متفاوت وجود دارد.

نمایش و شناساندن آداب و رسوم ایرانیان در بحث ازدواج می تواند به آسان سازی ازدواج کمک کند چرا که در بسیاری از اقوام مراسم عروسی با کمترین هزینه و در عین حال با شکوه ترین مراسم برگزار می شود. بنابراین می توان گفت که ایرانیان از دیرباز همه اقوام و فامیل را در برگزاری مراسم عروسی شرکت می دادند و هر رسمی که بلد بودند مانند رقص های سنتی، خواندن آواز و بازی های مختلف را به کمک یکدیگر اجرا می کردند که این موضوع به با شکوه شدن یک مراسم ازدواج کمک شایانی می کرد.

اگر سنت های ازدواج به جوانان این دوره شناسانده شود چه بسا تجملاتی که گریبان آنها را گرفته کمرنگ تر شود چون به طور حتم آنها می گویند که به عنوان مثال از قدیم مهریه ایرانیان کم بوده و اکنون مهریه های بالا فرهنگی است که از غرب یاد گرفته ایم بنابراین بهتر آن است که مانند نیاکانمان رفتار کنیم.

شاید شنیدن این موضوع برای بسیاری از هموطنان ما جالب باشد درشهرستان قاین یکی از رسوماتی که هنوز درشب عقد صورت میگیرد زدن نازبالشت داماد برسر جوانان دم بخت است که بسیاری ازپسران قاینی اعتقاد دارند اگراین بالشت برسر هرجوان مجردی بخورد پس از مدت کوتاهی داماد می شود.

درقدیم این بالشتها به شکل استوانه ای بود ودرزمان مراسم خطبه عقد داماد این بالشت را زیرپای راستش می گذاشت ودوزانو می نشست وبلافاصله پس از خواندن خطبه عقد داماد بالشت را برسرجوانان مجرد می زند وپس از آن جوانان نازبالشت را دست به دست به کله همدیگر می زنند وخنده وشادی درمیان جمع سبب می شود تاداماد استرس ونگرانی اش ازبین برود وشرمی که برچهره اش نشسته است کاسته شود.

این رسم قدیمی هنوز هم درشهرستان قاین ادامه دارد وترک نشده است

حسن مختاری از شاعران قاینی این رسم را به زبان شعر اینگونه گفته است:

مراسم بالشت زنی،درشب دامادی وسرگذشت  نازبالشت

داشتم بالشتکی درشب که من رایاربود

دست ناهموارمن برگردنش هموار بود

گه عروس خانه نازبالشت بربالشت بود

گه عروسک روی پای بچه هابیمار بود

روکش مخمل کمربندسفید وبوته دار

اندرون ازپنبه یاپریک دلی پرباربود

یاددارم درشب دامادیم زانو برآن

داشتم اورازنم برکلّه ای تب دار

مجلس دامادیی بابامهیاکرده بود

تیربالش درکمان دست وپارگباربود

چون بخواندند خطبه عقدومرازنجیرشد

نازبالش رابکوبیدم کجاهشیارشد

خنده ازمجلس بلند ونازنین هم دست به دست

ازسراین برسرآن می زدند خماربود

هرجوان بالش می کوبیدبختش بازشد!!

اهل مجلس را هزاران خنده وبازاربود

و…………………………….

مجموعه شعر زعفران درآور

مراسم آداب و رسوم ﻋﺮوﺳﯽ دهستان شاهتور

ﻫﺮﻣﻨﻄﻘﻪ ﺍﺯ شرق اصفهان ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﺩﺍﺏ ﻭﺭﺳﻮﻡ ﺧﺎﺻﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺑﺎ ﺣﻔﻆ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﯼ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﺑﻪ ﺷﯿﻮﻩ ﯼ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺩﺍﺏ ﻭ ﺭﺳﻮﻡ ﻧﺤﻮﻩ ﺑﺮ ﮔﺰﺍﺭﯼ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﯿﻮﻩ ﯼ ﺧﺎﺹ ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻻ ﺍﯾﻦ ﺍﺩﺍﺏ ﺍﺯﻧﺴﻞ ﻫﺎﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ با( کمی تغییر) ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
دهستان شاهتورﻫﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ شرق اصفهان ﺍﺯ ﺍﺩﺍﺏ ﻭ ﺭﺳﻮﻡ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻤﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﯿﻮﻩ ﮐﺎﻣﻼ ﺳﻨﺘﯽ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻣﯿﺸﻮﺩ . ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺍﺯ ﺷﺐ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﯼ ﺗﺎ ﺷﺐ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﺩﺍﺏ ﻭ ﺟﺸﻦ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ: ﺷﺐ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﯼ (آشانایی بیشتر پسر ودختر)، خرج برون، ﻧﺎﻣﺰﺩﯼ (شیرین خورون) عقد،عیدی بردن، ﺣﻨﺎﺑﻨﺪﻭﻥ، ﺷﺐ ﻋﺮﻭﺳﯽ، ﭘﺎ ﺗﺨﺘﯽ، ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺳﻼﻡ .
ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﯼ
ﺷﺐ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﯼ ﻓﻘﻂ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﭘﺪﺭوعمه یایکی از بزرگ خاندان ﻋﺮﻭﺱ ﻭ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻋﺮﻭﺱ ﻭ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺑﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﭘﺪﺭ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺎﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ . ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺷﺐ ﻋﺮﻭﺱ ﻭﺩﺍﻣﺎﺩ ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﺪﺭ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻧﻈﺮ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﻭﺳﺘﺎﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮاخلاق و به تفاهم رسیدن دو طرف بشناسند.
ﺧﺮﺝ ﺑﺮﻭﻥ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻮﺩﻥ ﺟﻮﺍﺏ ﻋﺮﻭﺱ . ﺷﺐ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﺭﯼ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺑﺎ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺑﻪﺧﺎﻧﻪ ﻋﺮﻭﺱ ﻣﯽ ﺍﯾﻨﺪ . ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻋﺮﻭﺱ ﻫﻢ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺭﺍ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻫﺎ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺷﯿﺮﺑﻬﺎ، ﻣﻬﺮﯾﻪ، ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻋﺮﻭﺳﯽ ﻭ ﻏﯿﺮﻩ ﺑﺎ ﻫﻢﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻻ ﻣﻬﺮﯾﻪ ﻋﺮﻭﺱ ﻗﺒﻠﯽ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﻣﻼﮎ ﻣﻬﺮﯾﻪ ﻋﺮﻭﺱ ﺑﻌﺪﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪﺑﻪ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ ﻣﻬﺮﯾﻪ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺮﺍﺭﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﺑﺮﮔﻪ ﺍﯼ ﺛﺒﺖ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ.(که این روزها مشکل بیشتر خانواده ها مبلغ زیاد مهریه ای است که خانواده عروس تعیین میکنند)
ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺳﻼﻡ
ﺣﺪﻭﺩ ﯾﮏ ﯾﺎ ﺩﻭﺷﺐ ﺑﻌﺪ ﻋﺮﻭﺳﯽ، ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻋﺮﻭﺱ، ﭘﺪﺭ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﻭﺧﻮﺍﻫﺮ ﻫﺎﯼ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺭﺍ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻋﺮﻭﺱ ﻭ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﺐ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺳﻼﻡ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﺎﻡ ﻫﺪﯾﻪ ای به عروس وداماد ﺗﻘﺪﯾﻢ میکنند.
دانا

ارسال دیدگاه

photo_2016-05-31_13-37-56

photo_2016-06-02_15-16-08

photo_2016-06-02_15-16-04

1

sana shirini-1

gorban-1

news