امروز : شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۶
تاریخ : ۱۳۹۶/۱۲/۲۶ - ۱۰:۴۶ ذخیره فایل ارسال به دوستان

ناگفته‌های خواندنی آقای خنده فوتبال ایران

رئیس سابق فدراسیون فوتبال تصمیم به رفتن از فوتبال گرفته است. او در حالی این تصمیمش را علنی می‌کند که ناگفته‌های بسیاری هم دارد.

به گزارش بصیرنیوز،

علی کفاشیان که دو دوره ریاست فدراسیون فوتبال را به عهده داشت، این روزها کمتر در فدراسیون آفتابی می‌شود و به دلیل داشتن پست سرپرستی کمیته فوتسال، در دفتر این کمیته در ساختمان دیگری حضور پیدا می‌کند. با وجود گذشت حدود دو سال از اتمام ریاست او در فدراسیون، هنوز ابهامات زیادی در مورد دور شدنش از صندلی ریاست باقی مانده است. به مناسبت عید نوروز، به دفتر علی کفاشیان رفتیم و گفت‌وگویی عیدانه با او داشتیم. کفاشیان در این مصاحبه ناگفته‌های شنیدنی بسیاری را از زمان ریاستش در فدراسیون مطرح کرد. او همچنین از برنامه‌اش برای رفتن از فوتبال گفت؛ البته به شرطی که پیشنهاد بهتری برای پستی دیگر نداشته باشد!

متن کامل گفت و گوی عیدانه با علی کفاشیان را در ادامه می‌خوانید:

آقای کفاشیان! در واپسین روزهای سال ۹۶ هستیم. امسال به لحاظ فوتبالی و فوتسالی چطور بود؟

امسال برای ما بسیار پرکار بود. در فوتسال رویدادها و نتایج خوبی داشتیم. برای فوتبال هم همین طور. رفتن به جام جهانی و پنج ستاره شدن از اتفاقات مهمی بود و باعث شد سال پرباری باشد. این موضوع قطعا مسئولیت ما را سنگین می‌کند تا در سال‌های آینده این موفقیت‌ها را تکرار کنیم. نباید از موفقیت‌های امسال مغرور شویم. حفظ و بهتر شدن نتایج، سخت‌تر است. البته امسال هم نتوانستیم در فدراسیون فوتبال به لحاظ درآمدی به اهدافمان برسیم. آن هم به خاطر پر زور بودن صدا و سیما بود و زور ما به آن ها نمی‌رسد. با روندی که آنها جلو می‌روند، فعلا نمی‌توان روی حق پخش حساب کرد. با این وضعیت آنها بهره بردارند و ما هم مثل کارگرهایی هستیم که چیزی گیرمان نمی‌آید.

بهترین اتفاق مثبت از بین همه موفقیت‌های سال ۹۶ کدام بود؟

رفتن به جام جهانی بهترین‌شان بود.

و بدترینش؟

حذف تیم امید و جوانان ما بدترین اتفاق سال بود. اما در فوتسال و فوتبال ساحلی خدا را شکر اتفاق بدی نداشتیم. همچنین مسائلی مثل ساختمان پلاسکو، سقوط هواپیما و … امسال خیلی زیاد بود و ما را متاثر کرد.

برای تعطیلات نوروز چه برنامه‌ای دارید؟

سه روز قبل از نوروز باید در جلسه هیات رئیسه AFC در مالزی شرکت کنم. در سومین روز تعطیلات به ایران بازمی‌گردم. اکثر سال‌ها هنگام تحویل سال ایران نیستم چون جلسات AFC معمولا آخرین روزهای سال برگزار می‌شود. زمانی که دلار ارزان بود و برای حضور در جلسات به مالزی می‌رفتم، همه در خیابان، ایرانی بودند و عید را به هم تبریک می‌گفتند اما الان کمتر شده ولی باز هم ایرانی‌ها در مالزی هستند.

چه مواردی قرار است در جلسه پیش رو بررسی شود؟

کمیته‌های مختلف گزارش عملکرد خود را ارائه می‌کنند. متاسفانه گزارش مربوط به عربستان را اجازه ندادند که در صورت جلسه بیاید و گفتند ابتدا باید در کمیته مسابقات مطرح شود و سپس در جلسه هیات رئیسه بعدی، ما بررسی کنیم. مصوب کردن ترازنامه AFC، برنامه‌ریزی مسابقات جام ملت‌های آسیا و چند مورد دیگر نیز در این جلسه بحث خواهد شد. همچنین در جلسه آینده کمیته فوتسال AFC در اردیبهشت می‌خواهیم مسابقات جوانان بانوان را اضافه کنیم. ما در کل، هر سال رویدادی اضافه کردیم. جام باشگاه‌های آسیا و جام ملت‌ها از قبل بود و زیر ۲۰ سال جدیدا اضافه شده است. برای بانوان هم قرار است زیر ۲۰ سال را اضافه کنیم.

با خانواده به سفر می‌روید؟

در این سال‌ها خیلی کم پیش آمده که با خانواده به سفر برویم اما شاید عید دو سه روز با هم به کیش برویم. شمال را خودم بیشتر دوست دارم اما در نوروز کمی شلوغ می‌شود.

هر سال اربعین هم به کربلا می‌روید.

بله این سفر یکی از بهرین سفرهای زندگی‌ام است که به عشق امام حسین(ع) پیاده روی و زیارت می‌کنیم. این سفر واقعا به من انرژی می‌دهد و خیلی دوستش دارم. امسال زانویم هم خیلی درد می‌کرد اما با این درد رفتم ولی چون دونده بودم، جلوتر از بقیه در پیاده روی حرکت می‌کردم (می‌خندد)

برای خانواده چقدر وقت می گذارید؟

همیشه شب‌ها تا صبح برای خانواده وقت می‌گذارم (با خنده). پسر بزرگ‌ترم (محسن) و دخترم ازدواج کرده‌اند. با احسان هم زیاد کاری نداریم و معمولا با همسرم هستم. به هر حال خانواده را دوست دارم و معمولا پنج‌شنبه و جمعه برای‌شان وقت می‌گذارم. گاهی اوقات هم اروپا می‌رویم اما نوروز همیشه کارم زیاد است.

شما همیشه در کارتان با چهره خندان ظاهر می‌شوید. در خانه اگر خسته باشید از شما ایراد نمی‌گیرند؟

نه من در خانه هم خوش اخلاقم و تا به منزل می‌رسم به سراغ شستن ظرف‌ها می‌روم و خانه را تمیز می‌کنم اما به دور از شوخی، در خانه هم همین طور هستم. به هیچ وجه آدمی نیستم که دو چهره داشته باشم. البته مواقعی هم در کار بیرون، بسیار عصبانی می‌شوم. مثل اوقاتی که شما مطلبی می‌نویسید اما در خانه چیزی بروز نمی‌دهم. دلیل ندارد ناراحتی بیرون را به خانه ببریم. حتی اگر در خانه هم ناراحتی باشد، آن را باید به بیرون بیاوریم. به هر حال کار ما و فعالی