امروز : دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۹۴
تاریخ : ۱۳۹۴/۱۲/۰۳ - ۱۹:۵۳ ذخیره فایل ارسال به دوستان

معبری که تکلیف جنگ سوریه را مشخص می کند/چرا ورود به غرب رود فرات خط قرمز ترکیه است؟

بصیر، مداخله مستقیم جنگنده های روسی در جنگ داخلی سوریه (از ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۵) را می توان نقطه ی عزیمت و برتری ای برای بشار اسد و حامیانش در این کشور دانست. برآورد تحولات نظامی حاکم بر سوریه در طول ماه های اخیر حکایت از پیشروی میدانی گسترده نیروهای ارتش در جبهه های جنوبی، غربی […]

بصیر،

مداخله مستقیم جنگنده های روسی در جنگ داخلی سوریه (از ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۵) را می توان نقطه ی عزیمت و برتری ای برای بشار اسد و حامیانش در این کشور دانست. برآورد تحولات نظامی حاکم بر سوریه در طول ماه های اخیر حکایت از پیشروی میدانی گسترده نیروهای ارتش در جبهه های جنوبی، غربی و شمالی دارد. محاصره پرجمعیت ترین شهر سوریه (حلب)، و آزاد سازی شهرک های شیعه نشین نبل و الزهرا در کنار پیشروی به سوی مرزهای ترکیه را می توان اوج پیشروی های نیروهای دولتی و شبه نظامیان محلی و منطقه ای حامی آن ها دانست.

شدت و حدت پیشروی های اخیر تا بدان حد بوده که نیروهای معارض سوری مستقر در ژنو با ترک میز گفتگو خواهان توقف حملات هوایی روسیه و اعلام آتش بس از سوی نیروهای دولتی شده اند. خبرگزاری رویترز روز گذشته به نقل از این معارضین اظهار داشت که آنان اعلام کردند که در ازای تضمین در مورد توقف حملات دولت سوریه و متحدانش، پایان دادن به محاصره مخالفان و اجازه توزیع کمک‌ها به مناطق مختلف، بر سر احتمال یک آتش‌بس موقت توافق کرده‌اند. به واقع مخالفین اسد ( اعم از ارتش آزاد سوریه، جیش الاسلام، لوا الحق، لوا الاسلام، احرار الشام و…) نگرانند که با آغاز گفتگوها توامان با تداوم جنگ، اندک جایگاه و موقعیت جغرافیایی خویش در سوریه را به رقیب دولتی یا کردها و یا گروه های تندرو النصره و داعش واگذار نموده و عملا بدون وزن خاصی در دستیابی به اهداف شان ناکام بمانند.

جدیدترین نقشه ی سوریه: نیروهای قرمز رنگ وفاداران به بشار اسد هستند، قسمت های سبز رنگ تحت تصرف نیروهای مخالف اسد است (سکولارها)، مناطق زرد رنگ تحت سیطره کردها و مناطق مشکی و طوسی نیز تحت تصرف جبهه النصره و داعش قرار دارد.

بدون تردید برتری موقعیت نیروهای وفادار به بشار اسد را علاوه بر قوای داخلی وفادار به او می توان در حمایت های گسترده هم پیمانان منطقه ای و بین المللی اش جستجو نمود، آن چنان که شخص اسد در سخنان روز گذشته اش صراحتا به آن اذعان داشته است. رئیس‌جمهوری سوریه با تاکید بر «نقش اساسی» روسیه و ایران در پیشروی‌های اخیر ارتش سوریه در برخی مناطق آن کشور اظهار داشته است که حاضر به قبول آتش‌بس است، اگر «تروریست‌ها» از آن به سود خود استفاده نکنند. بشار اسد گفته است که «ما قطعا به آن کمک‌ها نیاز داشتیم. به یک دلیل مشخص: چون بیشتر از ۸۰ کشور از تروریست‌ها، به روش‌های مختلف، حمایت می‌کنند.»

نقشه حلب پیش از محاصره کامل.

پیشروی های نیروهای وفادار به اسد اما با بی تفاوتی مخالفینش همراه نبوده است. ترکیه در صدر مخالفان بشار اسد با رصد تحولات سوریه به این نتیجه دست یافته که تداوم روند کنونی نه تنها به باخت مطلق اردوغان از آن چه در سوریه می گذرد منجر خواهد شد، بلکه می تواند موجب برگشتن ورق بر علیه منافع ملی و تمامیت ارضی آنکارا نیز شود.

نقشه ی حلب پس از محاصره ی کامل.

از زمان آغاز بحران در سوریه، کارشناسان منطقه سیاست رجب طیب اردوغان در قبال این کشور را به قماری تشبیه نمودند که در صورت عدم تحقق به ویرانی ترکیه منجر می شود. تداوم پیشروی های اسد نه تنها او را بر اریکه قدرت خواهد نشاند (بر خلاف تلاش های ترکیه جهت ساقط نمودن او)، بلکه توامان دو خطر امنیتی دیگر را از آن ترک ها خواهد نمود. قدرت گیری کردها و رشد و نمو تروریست های تکفیری در مرزهای جنوبی ترکیه که هر دو می توانند خسران های گسترده ای را از آن سرزمین آناطولی نمایند.

اهمیت مسئله فوق تا بدان حد است که در روزهای اخیر، اخباری دال بر حمله نظامی ترکیه با حمایت عربستان سعودی به داخل سوریه به گوش می رسد، امری که با هشدار مقامات اروپایی روبرو شده است. فرانسوا اولاند روز گذشته از احتمال درگیری نظامی روسیه با ترکیه در سوریه خبر داده است، امری که می تواند زمینه ساز یک جنگ جهانی را فراهم آورد.

تل رفعت نیز به تصرف نیروهای دولتی درآمده است.

آن چه ما در پی بررسی آنیم آن که، به واقع چه چیزی در هفته های اخیر صورت پذیرفته که زمینه برآشفتگی ترکیه را فراهم آورده است؟ و به واقع پیشروی نیروهای سوری به سوی مرزهای ترکیه چرا از چنین اهمیتی برخوردار شده که می تواند آغازگر نبردی بی امان محسوب شود.

باب السلامه تنها تنگه تنفسی تروریست ها

نیروهای دولتی و شبه نظامیان وفادار به بشار اسد در طول روزهای اخیر موفق به محاصره شهر حلب شده اند. امری که آن ها را یک گام دیگر به بازپس‌گیری کامل حلب، که پیش از آغاز جنگ شش ساله بزرگترین شهر سوریه بود، نزدیک نمود.

به گفته ناظران با این تحول، مسیرهای انتقال تجهیزات تروریست ها به مناطق حضور آنها مختل شده و مشخصا، ارتباط نواحی تحت کنترل آنها در حلب با ترکیه قطع شده است. تروریست های مستقر در حلب در طول سال های پس از آغاز بحران سوریه تا به امروز متکی به حمایت های ترکیه بوده اند، لذا قطع راه های ارتباطی می تواند ضربه مهلکی را بر پیکر محاصره شوندگان وارد نماید.

باب السلامه آخرین گذرگاهی است که تحت تصرف ارتش آزاد قرار دارد.

شهر حلب، بزرگ ترین شهر سوریه و پایتخت تجاری این کشور که از سال ۲۰۱۲ به جبهه درگیری میان تروریست ها و ارتش سوریه تبدیل شده است. در حال حاضر این شهر در میان چندین گروه مخالف تقسیم شده و ارتش سوریه به کمک متحدانش قصد دارد تا به طور کامل این شهر را آزاد کند. آزادسازی این شهر مهم می تواند موازنه قدرت را به صورت گسترده ای به نفع حکومت سوریه تغییر دهد و تروریست ها را تار و مار نماید.

بخش هایی از استان حلب در اختیار داعش در قسمت غربی منتهی به رود فرات قرار دارد. بخش اعظم این استان نیز میان ارتش سوریه و تکفیری های جبهه النصره و ارتش آزاد سوریه تقسیم شده است. بر اساس نقشه هایی منتشر شده، نیروهای ارتش سوریه در کنار حزب الله و حمایت هوایی روسیه، توانسته اند پیشروهایی را در ماه اخیر داشته باشند و بخش بیشتری را از دست تروریست ها آزاد کنند. بخش اندکی از مناطق حلب نیز در اختیار نیروهای کرد می باشد.

تحولات فوق در حالی است که مباحث پیرامون احتمال مداخله نظامی ترکیه و عربستان در امور سوریه و تلاش برای ممانعت از فروپاشی آن چه گروه های میانه رو خوانده می شود این روزها بیش از پیش به گوش می رسد، امری که در صورت تحقق می تواند آن چنان که مدودف در مونیخ اظهار داشته به جنگ جهانی سوم تبدیل گردد.

نیروهای وفادار به بشار اسد با پشتیبانی هم پیمانان شان جهت قطع کامل ورود و خروج سلاح و تروریست ها از ترکیه به سوی سوریه در حال پیشروی به سوی مناطق شمالی حلب هستند. منطقه تل رفعت در روزهای اخیر به تصرف نیروهای دولتی در آمده و ارتش هم اکنون در چند کیلومتری مرز ترکیه قرار دارد. نیت کلیدی دو طرف درگیری در این منطقه که می تواند تمامی معادلات را دگرگون سازد، تلاش برای اشراف بر گذرگاه استراتژیک باب السلامه است.

نقشه فوق تمامی گذرگاه های سوریه با همسایگان را نشان می دهد. این نقشه متعلق به چندی پیش است که عموم گذرگاه ها از آن ارتش آزاد و نیروهای کرد به همراه داعش بود، اما اکنون تمامی گذرگاه های منتهی به ترکیه به جز باب السلامه در اختیار ارتش سوریه و نیروهای کرد می باشد.

ترکیه با سوریه صدها کیلومتر مرز مشترک دارد. در حدفاصل مرزهای فی مابین ۹ گذرگاه و معبر قرار دارد، گذرگاه هایی که عموما و در ابتدای بحران سوریه در اختیار دو جناح غالب ارتش آزاد و کردها قرار داشت. به گذر زمان و با ائتلاف پنهان نیروهای کرد وابسته به یگان های مدافع خلق و نیروهای ارتش سوریه، این گذرگاه ها یک به یک به تصرف دو طرف در آمده و از اشغال ارتش آزاد و داعش خارج شده است. اکنون این باب السلامه است که به تنها گذرگاه وظیفه انتقال لجستیک برای تروریست ها از سوی ترکیه را ایفا می نماید. تسلط ارتش سوریه بر این معبر را می توان پایانی بر مداخلات ترکیه در امور سوریه و محاصره مطلق تروریست ها دانست که می تواند معادلات میدانی سوریه را کاملا دگرگون سازد. از همین روست که عربستان سعودی و ترکیه با آگاهی نسبت به این امر و با وجود خطر رویارویی احتمالی با روسیه در پی بهانه جویی جهت مداخله نظامی در سوریه اند.

سقوط باب السلامه عملا تمامی مرزهای ترکیه با سوریه را از کنترل نیروهای هم پیمان با اردوغان خارج کرده و نتیجتا به سقوط آتی شهر حلب نیز منجر می شود.

ائتلاف پنهان بشار اسد با کردها

کردهای سوریه که قریب به ده درصد جمعیت این کشور را تشکیل می دهند عمدتا در مناطق شمالی سوریه ساکن بوده و از زمان شکل گیری جمهوری عربی سوریه فاقد حقوق اولیه بوده تا آن جا که حتی دارای تابعیتی سوری نیز نبوده اند. کردهای سوریه به لحاظ جمعیت اندک و پراکنده گی شان در نقاط مختلف سوریه تا پیش از وقوع تنش در این کشور بر خلاف کردهای ترکیه و یا عراق معضلی برای حاکمیت مرکزی سوریه نبوده اند.

مناطق سه گانه کردشامل عفرین، کوبانی و جزیره.

آغاز بحران در سوریه و تضعیف حکومت مرکزی توامان با مداخله قدرت های منطقه ای و فرا منطقه ای در امور داخلی این کشور و شکل گیری گروه های تروریستی ظاهرا دینی و یا سکولار موجب تحرک روزافزون کردها به سوی دستیابی به منافع آتی شان شد. حزب اتحاد دموکراتیک شاخه سوری حزب کارگران کردستان ترکیه موسوم به پ ک ک در این میان توانست با حذف رقبای درونی اش خویشتن را به قدرت غالب در مناطق کرد نشین سوریه تبدیل نماید.
شبه نظامیان وابسته به پ ی د موسوم به یگان های مدافع خلق، شاخه سوری پ ک ک توانسته اند قدرت را در مناطق کردنشین سوریه قبضه نمایند.
از همان زمان آغاز درگیری های سوریه، کردهای این کشور بی اعتنا به تنش های فی مابین با اتخاذ روی کردی مجزا در پی تشکیل اقلیم خودمختار نظیر آن چه در شمال عراق است گام برداشتند. عدم قدرت بالای سایر گروه های حاکم بر سوریه و تضعیف پی در پی حکومت مرکزی سوریه نیز فضا را برای کردها مهیا ساخت، چرا که سایر طرفین درگیر برای عدم کاهش قدرت شان از رویارویی با کردها پرهیز نمودند.

برآورد تحولات سال های اخیر سوریه نشان می دهد که جز در اندک مواردی نظیر محاصره کوبانی توسط تکفیری های داعش، عموم گروه های سوریه از تقابل با کردها امتناع ورزیده اند. کردهای وفادار به پ ک ک نیز با توجه به محل های سه گانه تمرکز کردها در سوریه (عفرین، جزیره و کوبانی) اقدام به تشکیل کانتون هایی مجزا نظیر آن چه در سوئیس است نمودند، بر مبنای این طرح هر یک از حکومت های سه گانه به گونه ای خود مختار به حیات سیاسی خویش ادامه می دهد.

کردها اکنون در حالی با تصرف تل ابیض زمینه اتصال جزیره و کوبانی را فراهم آورده اند که بر آنند با استیلا بر شهر عمدتا عرب نشین جرابلس این دو منطقه را به ضلع سوم خود عفرین متصل نمایند. وقوع چنین امری کردها را بیش از پیش به آرمان شان نزدیک خواهد نمود.
گفته می شود که با وجود فقدان روابط حسنه میان کردها با حکومت مرکزی سوریه (بدلیل تبعیض های وارده بر آن ها در خلال چهار دهه حکومت خاندان اسد)، با آغاز بحران داخلی در سوریه، میان دولت اسد و کردها توافقی صورت پذیرفت مبنی بر آن که دولت سوریه تلویحا قدرت کردها را به رسمیت شناخته و نیروهایش را از مناطق کردنشین خارج نموده در ازای آن، کردها از تقابل با دولت پرهیز نماید. اهمیت توافق صورت گرفته برای دولت سوریه از آن روست که ضمن خارج نمودن کردها از لیست مخالفینش، عملا آن ها را رو در روی سایر مخالفین سکولار و سلفی اش قرار خواهد داد، از سویی دیگر با آگاهی نسبت به نگرانی های ترکیه بابت قدرت گیری کردها (به دلیل وفاداری شان به پ ک ک)، عملا با اعطای استقلال ضمنی، زمینه آغاز بحرانی امنیتی را برای ترکیه فراهم نمود.

عفرین ضلع سوم مناطق کردنشین است که در شمال غرب حلب واقع شده است.

برآورد تحولات کنونی سوریه حکایت از نزدیکی روز افزون میان کردها با دولت بشار اسد دارد. گویا اسد پذیرفته در ازای تشکیل منطقه ای خودمختار در شمال سوریه، عملا تمامی مناطق مرزی سوریه با ترکیه را در اختیار آنان قرار دهد. تحولات میدانی سوریه در شهرهایی هم چون حسکه، فامشقلی و دیرالزور نشان می دهد که نیروهای کرد وابسته به حزب اتحاد دموکراتیک و نیروهای ارتش بدون هیچ گونه درگیری مواضع را میان خود تقسیم نموده و گاها مشترکا به مقابله دشمن می پردازند.

فقدان قدرت بالای کردها در معادلات سوریه و عدم اتصال مناطق سه گانه یاد شده همواره به عنوان نقطه ی ضعفی در راستای تحقق خواست کردها تلقی می شده است. با این حال گویا تصرف منطقه استراتژیک تل ابیض در طول ماه های سپری شده دست کردها را بیش از هر زمان در دستیابی به آرمان شان (اتصال مناطق سه گانه) باز گذارده است، امری که گویا بشار اسد نیز به تحقق آن امیدوار است.

با آغاز تنش ها در سوریه و رویارویی ارتش در چندین جبهه، بشار اسد تلویحا و به گونه ای دوفاکتو استقلال مناطق کردنشین را جهت کاستن از فشار مخالفینش پذیرفت.
یگان های مدافع خلق جهت تشکیل این نوار باریک در شمال سوریه به ائتلاف با برخی گروه های محلی دست زده اند. به واقع حدفاصل میان عفرین و کوبانی (که باب السلامه در میان آن قرار گرفته) و هم چنین حدفاصل میان کوبانی با جزیره (که تل ابیض در انجا قرار گرفته) را شهروندانی اصالتا ترکمن تبار، عرب، ارمنی و آشوری تشکیل می دهند، لذا نیروهای کرد با ائتلاف با گروهی به نام سوریه دموکراتیک (متشکل از اقلیت های فوق) در تلاش برای اتصال مناطق یاد شده گام بر می دارد.

ائتلاف یاد شده علاوه بر تلاش برای اتصال مناطق سه گانه در پی عریض نمودن سرزمین های تحت سیطره گام بر می دارند. منابع سوری روز گذشته از اعلام نمودند که ائتلاف مبازارن کرد و عرب سوری شامل یگان‌های مدافع خلق، بعد از ظهر جمعه، با تصرف شهر الشدادی در استان حسکه، نیروهای داعش را از این منطقه شمالی سوریه عقب رانده‌اند.

آمال کردهای سوریه ایجاد چنین سرزمینی پیوسته به یکدیگر است.

جایگاه و موقعیت کردها در سوریه و ضرورت مقابله با گروه های افراطی به ویژه داعش و جبهه النصره (که ظاهرا مورد توافق همه دولت های بین المللی قرار گرفته است)، بخش گسترده ای از جامعه ی بین المللی را جهت حضور آنان در فرآیند گفتگو متقاعد نموده است، با این حال هم چنان شماری از قدرت ها از پذیرش این امر اجتناب می ورزند.

شبه نظامیان کرد سوری به عبدالله اوجالان وفادارند.

از زمان ورود نظامی ائتلاف به رهبری آمریکا به معادلات منطقه جهت رویارویی با داعش، یگان های مدافع خلق (بازوی نظامی پ ی د) در سوریه، در کنار پیشمرگه های کرد عراقی را می توان بزرگترین متحدین واشنگتن در عرصه میدانی در نبرد با تکفیری ها دانست. حمایت لجستیکی و هوایی ایالات متحده از نیروهای کرد به ویژه در سوریه نقش بسزایی در قدرت گیری آن ها ایفا نموده است، امری که با نگرانی و هشدار مکرر آنکارا روبرو شده است.

شبه نظامیان کرد حمایت همزمان آمریکا و روسیه را پشت سرخویش احساس می نمایند.

از سویی با آغاز حملات روسیه در سوریه و اعلام امادگی مسکو جهت حمایت از کردها در نبرد با تکفیری ها اکنون و بیش از هر زمانی موقعیت حزب اتحاد دموکراتیک در مناطق کرد نشین تثبیت شده است. بنا بر گزارش های منابع موثق صالح مسلح رهبر حزب اتحاد دموکراتیک کردستان سوریه اخیرا به مسکو رفته و با میخائیل بوگدانوف معاون وزیر امور خارجه روسیه در رابطه با چگونگی مقابله با تکفیری ها و جلب حمایت های مسکو دیدار و گفت‌وگو کرده اند.

جنگ داخلی سوریه میلیون ها تن را آواره نموده است.

شهر کلیدی اعزاز و نگرانی ترکیه

رژیم اردوغان از زمان آغاز درگیری ها در سوریه نسبت به هرگونه فرایندی که منتهی به خودمختاری و یا استقلال مناطق کردنشین سوریه منجر شود هشدار داده و آن را خط قرمز خود عنوان نموده است.

وفاداری حزب اتحاد دموکراتیک سوریه به حزب کارگران کردستان ترکیه و پیروی از مشی عبدالله اوجالان، آنکارا را به در پیش گرفتن سیاستی حق به جانب سوق داده است. حضور میلیون کرد در ترکیه و جنگ سی ساله ارتش ترکیه با پ ک ک موجب شده تا رژیم اردوغان با نگرانی به تحولات آتی سوریه بنگرد. بی گمان خودمختاری و یا استقلال مناطق کرد نشین سوریه (با توجه به حضور گسترده کردهای ترکیه در سوریه)، در کنار استقلال کردستان عراق، پیامدهای امنیتی گسترده ای را برای ترک ها در پی خواهد داشت.

جنگنده های سعودی جهت حمله احتمالی به سوریه در پایگاه اینجرلیک ترکیه مستقر شده اند.

نگرانی ترکیه از قدرت گیری فزاینده کردها در سوریه در حالی است که ایالات متحده به پ ی د بسان یک عنصر و نیروی زمینی کارکشته جهت مقابله با تروریست های داعش در سوریه می نگرد و همین امر بر نگرانی ترکیه افزوده و دولت اردوغان را بر آن داشته از طرق مختلف نظیر حملات گاه و بیگاه نظامی، حمایت از داعش و تلاش های بین المللی در راستای تضعیف کردهای سوریه بکوشد.

با آغاز حملات تهاجمی نیروهای نیروهای دولتی سوریه به سوی شمال حلب، نیروهای کرد نیز بر تحرکات خویش افزوده اند. شمال غربی شهر حلب (عفرین) هم اکنون در کنترل نیروهای کرد می باشد. آگاهی نیروهای کرد به حساسیت ترکیه نسبت به تحرکات آنان، موجب عدم پیشروی آنان به سوی معبر باب السلامه شده، اما این امر تحرکات آنان را معطوف به شهر کلیدی اعزاز در جنوب باب السلامه نموده است. منابع معتبر سوری و منطقه ای از پیشروی نیروهای کرد به سوی این شهر و تصرف بخش هایی از آن خبر داده اند، امری که موجب مداخله مستقیم ترکیه در سوریه و گلوله باران مواضع این گروه شده است.

توپخانه ترکیه روزهاست که به گلوله باران مواضع کردها در سوریه می پردازد. تانک های رژیم اردوغان نیز در نقاط مرزی مستقر شده اند.

ترکیه پیشتر مکررا اظهار داشته بود که تحرک نیروهای کرد چه از سوی عفرین به سمت شرق و چه از سوی کوبانی به سوی غرب فرات با سکوت آنکارا همراه نبوده و موجب مداخله مستقیم در سوریه خواهد شد. ترک ها نگرانند حدفاصل ۷۰ کیلومتری میان غرب فرات تا مناطق کرد نشین عفرین به دست یگان های مدافع خلق افتاده و عملا رویای آن ها مبنی بر اتصال مناطق سه گانه تحقق باشد، که این امر مخاطرات امنیتی بالایی را برای ترکیه در برخواهد داشتو

حملات تروریستی روزهای گذشته در آنکارا؛ بهانه کافی را به نیروهای ترکیه داده تا در جایگاه آن چه مبارزه با تروریسم می نامد با مداخله در مناطق شمالی سوریه، ضمن سرکوب مواضع کردها، تنها شاه راه ارتباطی خود با معارضین سوری چه در شمال حلب و چه در قلب حلب را حفظ نماید.

شهر کلیدی اعزار در تصرف نیروهای دموکراتیک سوریه وفادار پ ی د (یا همان ی پ گ) قرار گرفته است.

احمد داووداوغلو، نخست‌وزیر ترکیه و رجب طیب اردوغان  یگان‌های مدافع خلق (ی‌پ‌گ‌)، نیروی اصلی نظامی کردهای سوریه را به دست داشتن در حمله مرگبار آنکارا متهم کره اند. داووداوغلو ادعا کرده که ی‌پ‌گ با همکاری حزب کارگران کردستان (پ‌ک‌ک) این حمله را انجام داده است. اردوغان نیز اظهار داشته که”با چنین اقداماتی که اتحاد و آینده ما را هدف می‌گیرند، عزم ما برای تلافی این حملات در داخل ترکیه و خارج از آن تقویت می‌شود. این در حالی است که هر دو گروه دست داشتن در حمله مرگبار شب گذشته به اتوبوس نظامیان در آنکارا را تکذیب کرده‌اند.

آن چه در رابطه با مواضع اخیر ترکیه قابل اهمیت است آن که اردوغان در یک هماهنگی از پیش تعیین شده با عربستان سعودی در پی مداخله در امور سوریه برآمده است. مقامات سعودی و ترک از انتقال جنگنده های سعودی به پایگاه اینجرلیک ترکیه خبر داده اند.

معادله پیچیده اعزاز

گزارش‌ها حاکی از آن است که صدها نفر از تروریست ها طی هفته گذشته از خاک ترکیه به سوریه بازگشته‌اند تا جلوی حملات نیروهای کرد سوریه را بگیرند. خبرگزاری رویترز و مرکز نظارت بر حقوق بشر سوریه، ورود این نیروها به سوریه از طریق خاک ترکیه را تائید کرده‌اند.

محل عبور لجستیک برای تروریست ها از قاضی عینتاب ترکیه به سوی اعزاز.

گزارش‌های خبری حاکی از آن است که پیکارجویان سوری همراه با سلاح‌ها و خودروهای خود در چند شب با اسکورت نیروهای ارتش ترکیه از مرز رد شده و به شهرک اعزاز در استان حلب که صحنه درگیری‌های شدیدی است، رفته‌اند.

ورود تروریست ها به اعزاز و تداوم حملات توپخانه ای ترکیه به مواضع کردها، اوضاع در شمال حلب را بیش از پیش بحرانی نموده است. نکته حائز اهمیت آن که مقامات آمریکایی و اروپایی از ترکیه خواسته اند که حملات خویش به مواضع کردها را متوقف نماید. این در حالی است که رجب طیب اردوغان تهدید کرده است که آنکارا حمله های توپخانه ای به مواضع کردها در سوریه را متوقف نخواهد کرد. او گفت که ایالات متحده آمریکا باید بین حمایت از ترکیه یا جنگجویان کرد یکی را انتخاب کند.

شبه نظامیان مدافع خلق ( پ ی د) بزرگ ترین هم پیمان آمریکا در سوریه اند.

ترکیه در روزها گذشته مواضع یگانهای مدافع خلق در شمال سوریه و در نزدیکی نوار مرزی را مورد حمله های توپخانه ای قرار داده است. ترکیه بارها تاکید کرده که اجازه تصرف شهر اعزاز در شمال سوریه از سوی نیروهای کرد را نخواهد داد.

اردوغان یگان های مدافع خلق را تروریست خوانده و از آمریکا خواسته است از میان ترکیه و آن ها یکی را برگزیند. آمریکا نیز خواستار توقف حملات به سوی نیروهای کرد در سوریه شده است.

از سوی دیگر، یالجین اقدوغان، معاون نخست وزیر ترکیه روز چهارشنبه گفت که این کشور خواهان یک منطقه امن در سوریه است. او گفت که این منطقه باید به عمق ۱۰ کیلومتر در خاک سوریه و در طول مرز با ترکیه و شامل شهر اعزاز باشد.

انفجارهای آنکارا بهانه لازم را برای مداخله ترکیه در سوریه فراهم نموده است.

یگان های مدافع خلق (ی‌پ‌گ) درخواست ترکیه برای خروج از نواحی‌ای که اشغال کرده را رد کرده و می گویند اگر این نواحی را ترک کنند داعش به آنجا باز خواهد گشت. تهاجم ترکیه بعد تازه ای در یک مناقشه پیچیده است که نیروهای رقیب منطقه ای را به خود جلب کرده. دراین میان شورای امنیت نیز هرگونه مداخله ترکیه در امور داخلی سوریه را محکوم نموده است. نکته حائز اهمیت در این باره آن که ترکیه امیدوار بود تا حمایت ضمنی ناتو را در صورت حمله به سوریه جلب نماید تا بتواند در برابر تهدیدهای احتمالی روسیه مصون بماند. این در حالی است که مقامات ناتو به سه دلیل از چنین امنی امتناع ورزیده اند. مداخله نظامی در سوریه عملا ترکیه را در جایگاه مهاجم و نه مدافع قرارداده؛ دوم آن که احتمال مقابله روسیه را ممکن است به همراه داشته باشد و سوم آن که موجب زوال و تضعیف کردها به عنوان هم پیمان غرب در تقابل با داعش را در بر خواهد داشت. فضای فوق ترکیه را در سردرگمی قرار داده، چرا که مداخله در سوریه بدون پشتیبانی ناتو می تواند ترک ها را توامان در چند جبهه داخلی و منطقه ای وارد جنگ نماید.

اردوغان از سوی خواستار مداخله در امور سوریه جهت تضعیف اسد و کردهاست و از سوی دیگر حمایت آمریکا را پشت سر خویش احساس نمی نماید، لذا هر لحظه امکان رویارویی آنکارا با مسکو احساس می شود، امری که می تواند پازل شکست های اردوغان را تکمیل نماید.

کردها هم اکنون در سوریه به عنوان متحد آمریکا به مقابله با داعش برخواسته اند. حمایت از کردها و تجزیه احتمالی سوریه بر مبنای طرح خاورمیانه جدید از اهداف عمده ی آمریکا در حمایت از کردهای سوریه می باشد که در این باره با ترکیه دارای اختلاف نظر می باشد.

ائتلافی متشکل از نیروهای کرد سوری در کنار حزب کارگران کردستان ترکیه (پ ک ک) به همراه نیروهای دولتی سوریه، روسیه، حزب الله لبنان و حتی داعش می توانند در صورت ورود نظامی ترک ها به سوریه به مقابله با ارتش ترکیه بپردازند.

فرهنگ نیوز

ارسال دیدگاه

photo_2016-05-31_13-37-56

photo_2016-06-02_15-16-08

photo_2016-06-02_15-16-04

1

gorban-1

news